Czerwiec: Wdzięczność i pożegnanie
Bajka terapeutyczna: „Słoneczko, które chciało podziękować”Grupa: klasa 1
Czas: 45–60 minut
Miejsce: sala lekcyjna
Forma: bajkoterapia, rozmowa, zabawa integracyjna, praca plastyczna
- rozwijanie umiejętności wyrażania wdzięczności,
- wzmacnianie pozytywnych relacji w klasie,
- przygotowanie dzieci do zakończenia roku szkolnego.
Uczeń:
- potrafi powiedzieć „dziękuję” i dostrzegać dobro innych,
- rozumie znaczenie wspólnych chwil i relacji,
- potrafi mówić o miłych wspomnieniach,
- wzmacnia poczucie przynależności do klasy.
Pytania:
- Za co możemy komuś podziękować?
- Co najbardziej pamiętasz z tego roku szkolnego?
- Kto pomógł Ci w tym roku?
Krótka zabawa: „Iskierka wdzięczności” – dzieci przekazują sobie uśmiech lub dobre słowo.
2. Bajka terapeutyczna – „Słoneczko, które chciało podziękować”Na letnim niebie mieszkało małe Słoneczko. Codziennie budziło kwiaty, ogrzewało drzewa i zaglądało do szkolnych okien. Pewnego dnia pomyślało:
– Tyle dobrego dostałem od innych… Chciałbym komuś podziękować.
Poleciało więc nad łąkę. Najpierw podziękowało Chmurce.
– Dzięki tobie czasem mogę odpocząć.
Potem Wiatrowi.
– Dziękuję, że roznosisz nasiona kwiatów.
Na końcu zajrzało do szkoły. Dzieci właśnie kończyły rok szkolny.
Słoneczko usłyszało, jak mówią:
– Dziękuję za wspólne zabawy.
– Dziękuję za pomoc.
– Dziękuję za przyjaźń.
Wtedy Słoneczko uśmiechnęło się szeroko. Zrozumiało, że wdzięczność działa jak promienie - ogrzewa serce innych. I od tego dnia świeciło jeszcze jaśniej.
3. Rozmowa po bajcePytania:
- Komu Słoneczko dziękowało?
- Dlaczego warto mówić „dziękuję”?
- Za co Ty chciałbyś/chciałabyś podziękować?
- Jak się czujemy, gdy ktoś nam dziękuje?
Dzieci siedzą w kręgu. Każde losuje imię kolegi lub koleżanki i mówi o tej osobie coś miłego, np.:
- „Lubię, gdy się ze mną bawisz.”
- „Dziękuję, że mi pomagasz.”
- „Masz piękny uśmiech.”
Dzieci otrzymują szablon kwiatu.
W każdym płatku rysują:
- osobę, której chcą podziękować,
- coś miłego, co wydarzyło się w szkole,
- ulubione wspomnienie.
Powstaje klasowa łąka wdzięczności.
6. PodsumowanieDzieci kończą zdanie:
„Dziękuję za…”
Wspólne hasło: „Dobre słowa ogrzewają serca.”

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz